Çemkiremedim işte;
Oysa ne büyük hayallerim vardı…
Kalemimle iş birliği yapıp rezil edecektim onları…
Çok içerlemiştim yaptıklarına, inceden hesaplar yapmıştım. Fakat bana insanca yaklaşıp, beni utandıracaklarını, ellerimde ki maşaları çaktırmadan yere atacağımı bilmiyorum…
Değerli bir arkadaşımın arkadaşıydılar, güzel hoş bir mekan açmışlardı. Gençlerin yeni gözde merkezi olmuşlardı. Arkadaşım da mutlaka gitmemizi söylüyordu.
Birkaç arkadaşımla kaç defa gitmeye niyetlendik, sonra erteledik. Bazen de gittik, kapıdan geri döndük. Ertelemek neyse de toplu olarak kapıdan çevrilmek insanı baya bozuyor. Tamam kabul, kafamızı kırmadılar, hakaret etmediler, kovmadılar, kibar bir şe

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!