Bir dost selamıdır kar tanesinin hafifliğinde, tüy gibi uçmak yerine, düşse de yere hiç incinmeyen… Birkaç satırdır gönderdiğim mektup ucu yakılmadan. Üzerinde ne pulu var, nede adresi, kapatılmadı zarfın kapağı tekrar belki yazarım diye…
Yok içinde ne bir tutam kınalı saç ,ne de bir gönül kasnağında işlenmiş oyalı mendil nese siyh beyaz yarısı yırtık bir resim.Yakılmadı da mektubun ucu..Dedim ya bir dost selamıdır gönülden ve gönülde şekillenen bir kelam gibi…
Beklemeyin patlamış parmaklarının acısıyla, batan tırnaklarına, yağmuru ,kar suyunu içine çeken delinmiş pabuçlarına aldırmadan, yıllardır taşıdığı heybesindeki mektupların ağırlığı ile çöken omuzu ve bükülmüş beli ve çıkan kamb

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!