YARATILANI SEVERİZ

Bu köyün geçim kaynağı, tahıl ve ipekten oluşuyordu. Tahıl tarlalarda yetişiyor, ipeği ise bahçe ve evlerinin önündeki dut ağaçlarının yapraklarıyla beslenen ipek böcekleri üretiyordu.

Böceklerin işlevlerini eksiksiz sürdürmeleri, kuru havaya, günlük güneşlik bir ortama bağlıydı. Tahıl ise serpilip boy atmak için zamanında yağan yağmur isterdi. Böylece köyün en önemli iki gelir kaleminin ihtiyaçları birbirleriyle feci şekilde çatışıyordu.

O yıl hava kurak gitmiş. İpek böceklerinin keyfine diyecek yok ama ekinler tarlalarda simsiyah olmuş yanıyor, görenleri çileden çıkarıyormuş. Köylü, ilkbaharı yağmur duasıyla geçirmiş. Cevrede ne kadar yatır varsa hepsi ziyaret edilip hepsine ayrı ayrı yüzler sürülmüş, aracı olsunlar da dileklerimizi yüce Tanrı'ya iletsinler diye.

Gözler havada yağmur bulutu aramış. Günler gelip geçmiş. Bir toplu iğne başı kadar buluta rastlanmamış. “Yağmur duasıysa yaptık. İstanbul Büyük Şehir Belediyesi kadar imkânımız yok ki yağmur bombası atmak için uçak kaldıralım.” demişler.

Günlerdir yağmursuzluktan kara yas, kara pas kimsenin ağzını bıçak açmazken Delaasan’ın (Deli Hasan) bir yorumu yayılmış, kulaktan kulağa:

“Köy halkı olarak yağmur yağması için her fırsatta, gece gündüz biz dua ediyoruz da yağmur istemeyen başka canlı yok mu bu köyde? Belki onlar da yağmaması için dua ediyordur. Olamaz mı yani? Yağmuru kim istemez? Tabii ki ipek böcekleri. Biz yağsın, onlar yağmasın diyorlar. Bizim günahkârımız çok. Onlardan kime ne zarar gelmiş ki. Onları da Allah yarattı. Belki de yüce Tanrı onların dileğini kabul etti. Yağmurumuzu kesti. Biz de yaşam alanlarını, yani dut ağaçlarını keserek onları yok edelim. Gör o zaman yağmur nasıl yağıyormuş.”

Deliden akıllı çözüm. Delaasan’ın yorumu köyün büyüklerine kadar ulaşmış. İleri gelenler toplanmış. Günlerce tartıştıktan sonra Hasan’ın sözünü ihtiyar heyeti kararı olarak uygulamaya koymuşlar. “İpek de iyi ama önce ekmek” demişler.

Elektrikli testereler günlerce çalışmış. Son dut ağacı kesilene kadar işe ara vermemişler.

Yağmurun yağıp yağmadığını bilen yok ama olan, güzelim dut ağaçlarına ve de çalışkan ipek böceklerine olmuş. O gün bu gün bu köyde kimse duttan ve dut ağacından söz etmiyormuş.