Sevdiklerimin,
Yağmur gibi yağar,
Gözlerinden hüzünleri,
Yaşlarla birlikte,
Akıp giderken,
Ardından bana,
Bakmak kalır.
Kime sevgili diyeceğim...

Ben sevdiklerimi,
Kitap bildim,
Her satırını okudum.
Raflara kaldırdığım,
Zaman sevdalarım,
Nir süre sonra,
Tozdan renkleri,
Görülmez oldu.
Elimi sürmeğe kalksam,
Simsiyah olur ellerim.
Kirletmek istemiyorum.
Bembeyaz ellerimi,
Mazide kalmış,
Sevdalara bakıp da,
Kime sevgili diyeceğim...

Bir de sevdiğini söyleyen,
Kadınlar var ki,
Rezilliklerinden,
Kaçmak istiyorlar.
Yerlere düşmüş,
Kadınlıklarından,
Sevdadan bahsediyorlar.
Ben utanıyorum.
Kötü söz söylemekten,
Kalplerini kırmaktan,
Onurum kırılıyor,
Böyle düşüp kalkmaktan,
Kime sevgili diyeceğim...

Yanlışımı biliyorum.
Uçuyorum kelebekler gibi,
Bir an önce bir yuvam olsun,
Dileğiyle dört dönüyorum.
Yok nafile,
Kismetimiz açıldığı yok,
Sevgililer günü sevgilisiz,
Kime sevgili diyeceğim...



Sevgililer günü kutlu olsun.